Jan Aanstoot

De wereld van kunstschilder Jan Aanstoot (1948, Wierden) is er een waarin twee grote passies, te weten Frankrijk en schilderen, een belangrijke plaats innemen.

Wanneer Jan zijn vrije tijd niet doorbrengt in zijn tot atelier omgedoopte zolderkamer, verblijft hij regelmatig in zijn studio gelegen in het centrum van Parijs en laat hij zich inspireren door de kunst en cultuur die de stad te bieden heeft.

Het is die sfeer van kunst en creëren die Jan Aanstoot keer op keer teruglokt en hem stimuleert tot het verbeelden van de ideeën die hij aldaar heeft opgedaan.

Inmiddels heeft zich in een relatief korte periode een duidelijke ontwikkeling van figuratieve vormgeving via abstrahering, waarbij landschappen en menselijke figuren als belangrijkste onderwerpen min of meer zichtbaar blijven, naar een abstracte stijl van schilderen voorgedaan.

Jan Aanstoot heeft zijn diploma aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Arnhem behaald. Daarnaast heeft hij de Lerarenopleiding MO A en B gevolgd. Het lesgeven aan een middelbare school en het geven van cursussen nam echter veel tijd in beslag. Zodoende maakte hij ongeveer tien jaar geleden de keuze om in deeltijdverband les te geven, met meer ruimte voor het schilderen als gevolg.

Jan is zijn loopbaan als schilder aanvankelijk gestart met het gebruik van aquarel. Na het spelen met andere materialen en technieken zoals acryl en materie-schilderijen, is hij uiteindelijk weer terug bij zijn jeugdliefde; olieverf. Het zijn vooral de emotie, de krassen, de spatten, de bewegingen van de kwasten en het kleurgebruik die de uiteindelijke vormen van het schilderij bepalen. ‘Het gevoel dat ik heb op het moment dat ik voor mijn schildersezel sta, dat wil ik neerzetten.’ De schilderijen tonen een sterke verwantschap met expressionistische stromingen, terwijl er tegelijkertijd actionpaintachtige elementen en soms toevoegingen van teksten in het werk naar voren komen. Collagetechnieken worden met name toegepast op de kleinere panelen. De transparantie in zijn werk, die door zijn docenten op de ABK werd geprezen, wordt afgewisseld met dikke dekkende lagen verf.

Het materiaal waarop geschilderd wordt, varieert van karton tot linnen, het formaat van klein tot groot. Sommige werken vormen een combinatie van een haast sober beeld en poëzie, terwijl andere doeken uiteenspatten tot een pure vuurzee van kleuren. Weer andere schilderingen lijken flarden van dromen in herinnering op te roepen en laten de aandacht van de waarnemer niet los. Jan’s werk geeft de vrijheid om ieders fantasie de vrije loop te laten. Wanneer het werk de mensen tot fantaseren prikkelt, heeft de schilder zijn doel bereikt. ‘Het gaat mij er niet om dat mensen in mijn werk zien wat ik heb willen verbeelden. Laat de individuele verbeeldingskracht maar het werk doen. De fantasieën die mijn werk bij mensen oproept, zijn eveneens interessant. Uiteindelijk maakt het oog van de beschouwer het werk als het ware af.’ Om deze reden dragen zijn doeken meestal geen titels. Een titel beïnvloedt de waarnemer en dwingt hem om iets in het werk te moeten ontdekken.

Esther Kruikemeijer, 2004